Alemin sahibi cenabı Allah,
ol diyince tüm kainat var olmuş,
kün emriyle cihan gelmiş abada,
tabaka,tabaka yedi yer olmuş.
Nereye memur dikmiş ehli izanı,
sırrı hikmetinden kurmuş düzeni,
bakmış görememiş çarkı düzeni,
cehaletin iki gözü kör olmuş.
Ne zaman son olur yersiz dağdağa,
ilimsiz cehalet gitmez uzağa,
işledim satıra yazdım evrağa,
hilekara hakikat söz,hor olmuş.
Sümmanoğlu uyuyanlar uyansın,
herkes kendi kusurundan utansın,
ister inanmasın ister inansın,
hepisinin yardımcısı yar olmuş...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta