Alemin sahibi cenabı Allah,
ol diyince tüm kainat var olmuş,
kün emriyle cihan gelmiş abada,
tabaka,tabaka yedi yer olmuş.
Nereye memur dikmiş ehli izanı,
sırrı hikmetinden kurmuş düzeni,
bakmış görememiş çarkı düzeni,
cehaletin iki gözü kör olmuş.
Ne zaman son olur yersiz dağdağa,
ilimsiz cehalet gitmez uzağa,
işledim satıra yazdım evrağa,
hilekara hakikat söz,hor olmuş.
Sümmanoğlu uyuyanlar uyansın,
herkes kendi kusurundan utansın,
ister inanmasın ister inansın,
hepisinin yardımcısı yar olmuş...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta