Varolmayanı da sever insan
bir düşü mesela...
bir gülüşü, olmayan bir yüzün gülüşünü
düşüşünü bir yaprağın
koskoca bir kaya karıncanın sırtında, mesela...
Varolmayanı da sever insan
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Tebrikler üstadım... Dile getiremediğim duyguların tercümesi gibi olmuş.
çok güzeldi sağol
ŞİİRLERİN HEP HASRET KOKUYOR DA ....
SAYFANDA BİRAZ DA KENDİNDEN BAHSETSEN DİYORUM.
BU GÜZEL ŞİİRLERİ YAZANI TANIMAYI ÇOK GÖRME OKUYANLARA.
Kİ TANIYINCA OKUMAK DAHA ZEVKLİ OLUR SANIRIM
SEVGİLERİMLE
insan yeter ki sevmek istesin hasret dolu bır 12ay gecirdim sonra bir baktım var sandıgım aslında yok şiirin okadar ben doluki kalemine saglık kutluyorum
Olmayanı sevmek, sanırım hayal edileni ya da tasarlananı sevmek gibi birşey olsa gerek...
Güzel bir açılım şiiriydi, düşündürücü...
Tebrikler şair...Saygıyla...Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta