İçimde dolan sükûnetten, yâr-yâr edüp kendimi,
Varlık sırâtında yürür, canı arar can kendini.
Bir nefes gibi geçici, hâk ile hemhâl olurum,
Göklerden aksederken söz, öz olur her hâlde durur.
Vakt-i âhir bir sanrıysa, kim var kim yokdur sanırım,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta