Var Olmadığı Denizin Şiiri - Çağan Er

Meltemler ürpertmekten yoksun içini
Ferah yosun kokusu, dolmuyor ciğerlerine
Aydınlatmıyor artık gözlerin yakamozları
Öyle bir diyardasın işte, denizin var olmadığı

Güneşi sıcak değil eskisi kadar bu şehrin,
Bulutların ardında giz oldu, içinde hazin
Uğramıyor başka tene sadık ışıkları
Bu şehir sana hasret, kör olmalı insanları

Beraber sırtımızı göğüsleyen her bir çimen,
Ayaklarınla bastığın ıslak kum taneleri,
Göz bebeklerinden yansıyan her yer ve
Toprağa düşen her bir yaşın özlüyor seni…

Kentin kara betonları,
Çarpık yolları bile buyuruyor
Hala sıcak rayları, buraya geldiğin trenin
Öyle bir diyardasın işte, var olmadığı denizin

Bir ağacın gölgesinde kaldı ruhun
Aydınlığın gelişini bekliyor geceleri
Yankılanıyor bir sahil kafesinin duvarlarında
Kahkahalarla ettiğimiz o sohbetin sesi

Dillendirtiyor bu yollar sana olan özlemimi,
Gözlerine son baktığım kaldırımlara...
Bu yerlerden uzakta olmak değil zor olan,
İnanmak;
Gözlerinden değil, dudaklarından çıkan yıldırımlara...