Var Olan Şiiri - Erdin Şallıel

Susmak Payıma Düştü...
Konuşsam “kırar mıyım?” diyerek lal olmuş diller var.
Suskun dudakların ardında konuşan kalpler...
Sevdasını kalbine gömüp orada yaşatanlar,
Tek bir ömre “kader” deyip boyun eğenler var!

Usulca bir köşede gözlerinden yaş süzülenler...
Gecenin sessizliğinde yalnızlıkla dertleşenler!
Kalabalığın ortasında yapayalnız kalanlar,
Bir şarkıyla gözleri dolup, yüreği kan ağlayanlar var...

Unutmak isteyip, her seferinde daha çok hatırlayanlar...
Yaralarına tuz basıp, sabahlara kadar ağlayanlar!
Gözlerini hiç açmak istemeyenler...
Derdini, acısını satırlara dökenler ya da içinde saklayanlar var.

Bir sigara yakıp, dumanına sevdiğinin adını saklayanlar var...
İçine çekilen her nefeste, hatıralarla ciğeri kor olup yananlar var!
Tütün gibi sararmış yüzlerde, gülmeyi unutan, küle dönen dudaklar...
Bir sigara bitmeden, bir başka sigarayı yakan ellere düşen ayrılıklar var.

“Alıp başımı gideceğim.” deyip yerinden kıpırdayamayanlar...
Kelimelerin yetersiz kaldığı anlar var!
“Geçmez.” dediği acıları geçip de geçmişe dönmek isteyenler...
“Keşke”lerle pişmanlıklar yaşayanlar var.

“Hayatımı yazsam kitap olur.” diyenler...
Yaşamak isterken içten içe ölenler var!
Umutları tükenmiş, hayattayken hayata gömülenler...
Yarım kalmış aşk hikâyelerinin kahramanları var!

Çocukluğu çalınmış, kalbi kırık yürekler...
Uçamayan, kanadı kırık kuşlar gibi çırpınanlar...
Her çırpınışında canı daha çok yanan çaresizler...
Kanatsız melekler var!

Ve bir de aşkı yüreğinde büyütüp,
Hiç söyleyemeyenler var...
Göz göze gelince yüreği titreyen...
O an canını istese verecek,
Ama “seni seviyorum” diyemeyenler var!

Aynı gökyüzüne bakıp,
Ayrı hayatları yaşayıp,
Aynı düşte buluşanlar var...
Biri için sevda olan,
Diğeri için sadece bir hatıra kalanlar var.

Ayrılığı yaşarken bile sevmekten vazgeçmeyenler...
Vedalara alışamayanlar var!
Her “elveda ”da biraz daha eksilen,
Ama hâlâ aynı kalpte yaşayanlar var...

Bir başkasının yanında unutulmaya çalışılırken,
Aşkın yükünü bir başına taşıyıp,
Sessizce sevmeye devam edenler var...
Ve en çok da...
Sadece payına susmak düşen susanlar da var!

Çünkü bilirsin...
En çok seven, en sessiz olandır!

Gecelere emanet edilen dualar var...
Gözyaşına karışan adımlar...
Kalbe gizlenmiş çerçevesiz anılar...
Ve bir ömrü,
Adı anılmadan,
Uzaktan seven yürekler var...