Ne zaman ki başlasak konuşmaya,
haykırsak hakkı yılmadan, bıkmadan, bağıra çağıra,
İşte o vakit bizi karanlıklara boğacaklar.
Kör kuyulara atacak, ezecek, kan kusturacaklar.
Yetmeyecek, bizi kendilerine muhtaç edip, yok sayacaklar.
İşte o zaman gün doğmadan beraber doğacağız.
Küllerimizden değil, özlerimizden var olacağız.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta