Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
İnan yoktur. Olmayacaktır da. Ama o bunu bir gün anlayacaktır ama çok geç kalmış olacak. O sevilmenin değerini bilmedi ama Sen sevmenin değerini bil!
Mağdur olmanın keyfini sür. O vicdanıyla hiç huzur bulamayacak.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta