Biz, siz birlikte vurmuşuz,
Kalbimize ölüm mührünü.
Ey ayakta gezen ölüler,
Nedir bizdeki ölüm sesizliği?
Sıcak yatağımız, koltuğumuz kefen.
Sakın yükseltmeyin sesinizi;
Ses yükseltmenin adı; provoktörlükmüş.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta