Eskidik bu karakollarda,
Sen unutmamışsın neye yarar...
Kaç kor kelepçeye tutsak bileklerim,
Kaç çırpınış bekliyor beni bilmediğim,
Sen unutmamışsın neye yarar,
Yüzüm eskidi bu karakollarda...
Dikenli teller çevirmiş gülüşlerini,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta