VAR
Sonu gelmez bu meçhûl yolculukta,
Zihnimi kurcalayan bir şeyler var.
Zayıf, paslı nefesim bir solukta,
Adımlarıma uzanan bir el var.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




''Savaştığım bu pervasız yoklukta
Aklımın eremediği bir sır var''
Müthiş. Elinize dilinize kaleminize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta