Bizim evimiz hep vanilya kokardı,
Annem pasta yapardı sürekli,
Babam yeni ölmüştü,
Kadın kendisini mutfağa hapsetmişti adeta,
Anlamazdım o zamanlar,
Neden sürekli pasta, kurabiye yaptığını,
Midem de bulanmıştı,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta