gittin, sessizliğin sonrası bahar sarısı
fotoğraflar kadar cansızsın şimdi
yüreğimin albümünde çevrildi sayfan
sonluydu, sonsuz oldu suretin; kararan!
gittin, sensizliği oyun sandığım sabahlara
saldın beni, perdesini kapadın yğreğimin aşklara
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta