Gittiğinden beri suskunlaştım, dilim varmıyor yoksun demeye…ne tutkun sevmişim meğer, ne kutsalmış yanındayken zaman..
Ah vah etmeden can çekişmektemi varmış, gözler buğulanmadan körelmek, ve, boşver diyip ölmek ardından…
Hiç sezemedin dimi gönül acımı….! ! ! Yiğidim ben, diz çökmek yakışmaz da demedim oysa, ne bilirdim öylece kalacağımı! Put neyse ben o,
Ceset neyse ben o……Şimdi! ! ! ! ! ! ! Bir gelsen yeter bana…. Valla………..! !
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta