Adını Valeria koydum sokağımdan geçen kadının,
Taşralardan taşınan taşıttaki taşlık dereye akar,
O derenin içinde mis kokulu Valeria,
Bir zinciri, bir prangası.
Boncuktan baloncuğa muhtaç Valeria,
Ah ciğerlerin sana küsmesin,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta