ömür defterinden bir sayfa daha koptu
ümitler hayaller ümitsizce yok oldu
bir yokuş başında yorgun gözler gönüller
doğan birkaç ümit yazık onlarda soldu
geldik yolun sonuna kalkmadan düşerek
aktı heran gözyaşı ağlayıp gülerek
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
