Geldi vakt-i merhun aldırmadan kırılgan tuzaklara.
Coştu RUH’um memnu gündüzlere inat, gecenin tam ortasında…
Derin bir tevbe nefesiyle şişirip göğsümü beyaz yelken misali,
Yürüyorum şimdi yalın ayak, aklı çıplak pür-i pak uzaklara...
A. Levent IŞIK
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta