Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Yalnızlığın dondurucu soğuğuna ancak sevgilinin yüreği iyi gelir...
Son dizelerin geldiği nokta bu.Seni yaşamak,seni görmek, seni hissetmek...
Ben bende kalmamışken, herşeyimi senin yumruk kadar yüreğinde hapsetmişken, sen de kendini unut bende.Unut ki, yalnızlık üşütmesin beni...
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta