Gövdesi gündelik telaşları sırtlarken
Sakallarında kara hüzünler uzatıyor bir adam
Öfkelendiğinde alnında çıkan okunaklı bir çizgi
Dudakları kızıl elmaslar doğuruyor
Tutmayacak yerden kırık hevesi
Yıldız yok gecesinde,
Aynı gökyüzünün koynunda olsa da yaşam.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta