kör duyguların eşiklikte unuttuğu durumsuzluk
cıvıl cıvıl heyecanlarla vurulur cankuş
ismini defterden sildirir çığlıklar
buğunun fıçısında beslenir hüzün
yağmur damlasını küstüren gonca
vakitsiz doğar acı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




o zaman doğ Yusuf!
ne güzel...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta