Gel, Katlimin huzurunda diz çöküyorum…
Boğazım harf vurgunu!
Gözlerimdeki teslimiyet ondan.
Biliyorum ölüm kapı aralıyor bilinmez ötelere.
Oysa düşleyebildiğin kadardı/r yaşamak!
Aşk y/önümü kesince afalladım
Bir rüyadan düşmekti belki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Aşk y/önümü kesince afalladım
Bir rüyadan düşmekti belki,
Tutunmak, saçlarının sabahına tutunmak…
şiirinizi okurken bir an düşündüm çok farkı bir bakış fırlatmışsınız, dizeleri dar ağacına asmaya götürürken sevdadan vaz geçmeden damla damla yürekte aşkı öldürmek bu olsa gerek, kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta