Vakit geldi,
Sen yoruldun...
Ben yoruldum.
Güneş, küstü bahara,
Ay yoruldu...
Gün yoruldu.
Bir çift söz söyleyelim istedik,
Kalp kırıldı,
Dil yoruldu.
Tanrı dağında,
Barış güvercinleri uçurduk karşı karşıya,
Göz göze geldikçe şimşekler çaktı,
Tam da aşk alev alacaktı derken,
Bulutlar yoruldu,
Uçmaya takati kalmadı güvercinlerin,
Gök yoruldu.
Ak, yoruldu.
Yoruldu ak güvercinler.
Kaderimizi biz yazalım istedik o vakit ellerimizle,
Ne sen kâğıdı verdin bana,
Ne ben kalemi vermeyi razı oldum sana.
Böyle bir sonu da beklemiyorduk ama...
Ay yoruldu…
Gün yoruldu…
Barış güvercinleri birbirine küstü sevgili,
Sen yoruldun...
Ben yoruldum.
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 06:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!