Gece geldi oturdu, siyah biraz da griye çalan koltuğa, Ardından keder, hüzün ve anı.
Saat ilerlemeye başladı mı her gün gelirler,
Biraz sıkıldım artık, yanlız kalmak istiyorum.
Hüzün kalkar çayı koyar şimdi,
Tam da sırası. Keder, bağırır hüzüne.
"Rakı aldım. Çayı bırak, bardak getir." diye.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta