Vakit daralır içimde Şiiri - Murat Ülkü

Vakit daralır içimde, bir yangın başlar sessiz,
Zemzem olsa ne yazar, boğazım kurur sensiz.
Ezan sesine karışır feryadım, tertemiz,
Yanımda olsan şimdi, diz dize ve nefessiz.

Gözümdeki fer söner, tabağımdaki aş soğur,
Hasretin hıçkırığı gelir bağrıma vurur.
Dünya bir lokma olsa, boğazımda düğüm durur,
Orucumu seninle açsam, vakit kusursuz.

Niyet ettim vuslata, her akşamın sonunda,
Bir ömür iftar yapsak, sevdanın kucağında.
Adın kutsal bir nefes, duamın öz canında,
Cenneti bulsam derim, gözlerinin ışığında.

Kuruyan dudağıma ab-ı hayat nefesin,
Ruhumda yankılanan o en mukaddes sesin.
Göğsümün kafesinde çarpan tek hevesimsin,
Yanımda olsan şimdi, ruhun ruhuma değsin.

Dilim mühürlü kalsın, sükûtunla doyayım,
Başımı göğsüne koyup dünyayı unutayım.
Her bir zerrenle dolup aşkınla yıkanayım,
İftarım tenin olsun, sende huzur bulayım.

Seni içsem damla damla, dinse bu büyük sızı,
Söndürse dudakların kalbimdeki enkazı.
Kaderin alnımıza yazdığı en ak yazı,
Vuslatınla son bulsa ömrümün kışı, yazı.

Göğsün sığınağım olsun kalbinin atışında,
Kaybolsam teninin o gizemli akışında.
Bir ömür mühürlesek o ilk can yakışında,
Dudakların can suyu, bu iftar sofrasında.

Teninin kokusuyla dolsa ciğerim ve taşsa,
Dudağım dudağında bin asır öyle kalsa.
Varlığın her zerreme mühür gibi basılsa,
Ruhumun orucu da bir tek seninle son bulsa.

Göğsünde dinlense başım, tenin tenime dar,
İçimde fırtınalar, dışımda sessiz bir kar.
Dudaklarından içsem, bitsin artık bu efkâr,
Seninle iftar yapmak, bana en büyük bahar.

Her nefeste seni çeksem, hücrem seninle dolsun,
Varlığın damarımda dolaşan kanım olsun.
Bu can senin yolunda, senin göğsünde solsun,
Seninle açılan oruç, en büyük lütuf olsun.