Şu yaraya nefesin, değerse anca diner
Gönlün kırık, buğulu camına ismin tüner
Gurbet akşamlarına, lal bir sessizlik iner
İçimde çocuk ağlar, garip göz yaşlarıma
Yine ayrılık düşer hüzün sokaklarıma
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
