Dünden kalan bir şeyi bakır kapta ısıt ye yarın.
Öyle tencere tutacağıyla koyuver masaya.
Kemirilmiş bir ekmek olsun yanında, yarım baş da soğan.
Ambalajında kalsın ayran.
Ama doymayı anlatsın, tıka basa doymayı ki yetişe bilesin gündeme.
Yarınki mesaiye, tıklım tıkış otobüse,
Gençliğin olsun yanında bir demet maydanoz gibi diri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta