Bir zamanlar ülkemin
Bu güzel insanları,
Birbirinden pek emin,
Huzurlu yaşamları.
Bozulmaya başladı,
Dost düşman karışınca,
Akıyordu gözyaşı,
Ayrılık başlayınca.
Senlik benlik davası,
Huzurları kaçırdı,
Memleketin havası,
Ayrılıkla bozuldu.
Vahdet nedir diyerek,
Araştırdım ben hemen.
Öğretmenim gülerek,
Dedi: “Her an biz demen.”
Biz demek birlik demek,
Vatanı korumak için.
Verir isen sen emek,
Olur herkes kardeşin.
Vatan bize emanet,
Şu güzel ülkemizin.
Her karışı bir cennet,
Bu cennet hepimizin.
Birlikte rahmet vardır,
Sarıl gel kardeşine.
Başarmak biraz zordur,
Düşme boş söz peşine.
Biz biriz, beraberiz,
Bu vatanın içinde.
Aslında hep severiz,
Gel sen de kardeşim de.
Arap, Türk, Çerkez ve Laz,
Kardeşti asırlarca.
Gel yine gönlüne yaz,
Sürsün huzur yıllarca.
Ahmet TABAK
27.03.2016
Kayıt Tarihi : 14.12.2024 23:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!