Ervah-ı ezelde kanıma giren gözlerin
Mahkum topluyor şimdi sehpalardan
Zincirleri çoktaaaan kırmış dudakların
Çoktaaann azat olmuşsun zindanlardan
Büyüyor insanlığın umudu ellerinde
Yüzü vidayla tutturulmuş gibi
Arkası boş göklere
Şu zamane mehtabının
Ayakları basmaz mı hiç yere
Aşk yüklü bir bulutu
Bir çalı vardı pınarla aramızda
Dudaklarımız kanıyor hala
Kan kardeşi olduk
Suyla
Yollar uzun, güneş tepede
Bir kadim aşinalığı var ruhumun
Atmosfere egemen karanlıklarla
Buna rağmen gözlerine meftunum
Buna rağmen sulh içindeyim ışıklarla
Seher yeşil gözlerinin hatırı için
Meydan okurdu gök yüzüne
Küçük bir kadın iri mavi gözleriyle
Avuçlayıverirdi dünyayı
Minnacık elleriyle
Ara sıra sevdaya düştüğünde
Öyle sıkı tutmuştu ki oku
Fırlatıp attığında bana
Kendisi de geldi peşinden
Katarak tozu dumana
Öyle sıkı bakmıştı ki bana
Ne şiirler söyledim sana
Ne laflar ettim
Tüm varlığın
Harflerimin eseri..
Ey sevgili ya anlamım ol
Çeker gidersem alemden
Alemler alemsiz kalır
'hiç ' ten dem vurur kitaplar
Defterler kalemsiz kalır
Ateşlemez aşklar kanı
Kekik kokulu patikalarda
Ayak izleri var zamanın
Yosun tutmuş ihtiyar taşlar
Kamburu çıkmış dağların
Yolcu yorulmak üzre belli
Sesi güzel bir tavusun kanat tüylerinden
Taç giyinmiş padişahım ben
Kırk bin kere maşallah desin sevgili
İnlesin hasetler yurdu sesinden
Bir göz kırpması yeter biad için
-
Kadir Öztürk
Tüm YorumlarÜstad'tır,Ustadır,Kalemi insanlığın ufkuna insani duyguları nakşeder güzelliktedir,Kısaca hakkıyla Şairdir.
saygı ve hörmet bizden Şairin Şahsına ve Onu okuyanlara