Çatılacak tavanı bir gün, güneşe karşı göklerin.
Atılacak hevesi yaşamanın her can posaya dönecek.
Ezilen şuurların isyanı süzülecek, çatlaklarından
İşte! Ateşe o kadar serindir toprak!
O akıl sahibi yetkin değilken,
Her hakkın üstünden nasılda çekilecek.
Tek bir lisan konuştuğunda hüküm, o son
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta