Her hücrede eşyada görünen âyet benim
Sabrın son noktasında devlet, vilayet benim
Ağaçtaki daldaki vahdetteki sırda var,
Şüpheye açık kapı, ve de o şâyet benim
Var olmaya, benliğe, yürekteki iltifât
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şairin şiirlerini ilk defa okuyorum, beklentim daha eski modüllü şiirlerdi ama gayet modern dilde yazmış..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta