Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
vah sensizligin maglubiyeti,
içimi kavuran ateşin.
gecelere işlenm iş nakışlar,
bag bozumu dudaklara oturmuş diş izleri.
mükemmel bir şiir tebrikler..
Ağıt gibi, şiir gibi, şarkı gibi.... Her şeyden biraz.
Tebrikler...
vah sensizligin açmayan gülü,
olmayan sabahlarda gece.
ezan seslerindeki huşu,
bag bozumu gözlerimde sis.
Begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta