Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Meryem sakın inleme!
Keveng yalan söveng :) isa nın haberi yok :))
Şaka bir yana iyi şiir..vaftizin böylesini kim hayal edebilirdi ki?
'bilerek ısır tüm elmaları
kovulacak yer zaten yok idi' Haklı olabilirsiniz...Cennet de Cehennem de kişinin vijdanındadır...Hayat bitince herşey biter...İsa konusu şüpheli.O da bizim gibi bir fani.Şiir güzeldi.Nokta atışı yapmışsınız.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta