Bir vadi için gerekli olan iki sarp dağdır
Aklın da fikrin da menşei iftihardır
Hikmetinden hiç sual olmaz
Kabaran kardelenlerin nasibi taze kardır
Sadakatin özü kanayan iki yürekte bir bağdır
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta