Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
evet tebrikler kalemine sağlık saygılarımla
bitmez bu volta..ve ölmez kolay kolay hiçbiri..
selamlar..
İmla hatalarına dikkat
Düzeltme imkanı var elinizde.
Selam size.
V O L T A
Hayallerim yalnızlıgım ben ve özlemlerim
Volta atıyorduk
Dördümüzde tek yürüyorduk ama yanyanaydık
0 an nelerden vazgecmezdik korktugumuz ayak seslerimizden
Duymayalım diye
Birimiz digerine acıyor
Bu kadar dağılmaya gerek var mı?
Ben olsam hepsini bir kör kuyuya atar üstlerinede bir taş koyardım.
Eminim dost olmasını öğrenirlerdi.
Saygılarımı selamlarımı yolluyorum
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta