Yine ayrılık var o bakışlarda
Veda ediyorsun gözler gülerken.
Gönlüme düştün bak kurak kışlarda,
Sorgusuz kimlikle hoşça kal derken.
Vuslata izin yok sevdadan yana
Sensizlik ne imiş öğrettin bana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




BEGENİYLE OKUDUM TEBRİKLER
Duygu,hüzün,ayrılık yükünü taşıyan güzel çalışmanızı beğeniyle okudum,kutlarım üstadım,saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta