ÜZÜNTÜ
Meyve veren çiçekler açmazsa
Kuşlar gökte süzülüp uçmazsa
Güneş, lamba ışıklar saçmazsa
Çocuk koşup oyun oynamazsa
Ağlatır ah üzüntü, üzüntü!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta