İçi sıkılısa insanın, gidermiş.
Kimseciklerin yoğun olduğu bir yere.
Gidermis gitmesine de, zamanın göz kırpıp durduğu bir yerde Unutmanın zorluğunu hiç bilememiş mi insan?
Uzunca gitmeler falan işte.
Giderek daha çok sevmeler.
Yada kalarak unutamamak sevdanın kokusunu.
Ve toprak, şefkatin en samimi elidir,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta