Söz vermişim kul olmaya, Ruhlar Âlemi'nde
Kopyalamış melekler bunu, kaderin kaleminde
Nutfeye binmişti; tinim, sorgusuz elemin de
Ana rahmine kadar, uzun yoldan geldim
Bir damla su iken geçtim, fallop denen oluktan
Kordon ile bağlandım, anne nefesli soluktan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta