Bir evren , dokuz gezegen , yedi okyanus , yedi kıta ,sekizyüz kırk ada , ikiyüz dört ülke arasından altı nokta dört milyonda bir ihtimalden sen doğru insanı denk getireceksin de , Serebral kortexin frontal lobundaki miyelin kaplı aksonlar, kalbe ulaşacakta... Sevmeye başlayacaksın da çok emek bu ... En iyisi sizin yaptığınız... Şekil her şeydir ! Bir insanı sırf güzelliği için sevmek , bir heykeli sevmek gibi olmazmı demiş ya Tolstoy ; V.Hugo da hangi akla hizmetse desteklemiş ya ; bedenleri , şekilleri ve görüntüleri sevenlere ne yazık... Zaman her şeyi yok edecek , ruhları sevmeyi deneyin diye ... ne büyük halt etmiş ikiside... Siz bildiğiniz yolda ilerleyin güzellerim... Sizde başkasına şekil ve heykelsiniz nede olsa... Eee ruhu olan , şekilden sevdayı istesede türetemez açılımı var ya hani... Malum yolu öylesine yürürsen ömür , gerçek denginle yürürsen şiir olur ya hani... Ne sizde hece olacak bir ruh var , ne de bende size cümle olacak gönül... Çay var mı çay ? biz meylimizde kalalım.
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta