Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Kalemimdir, benim ekmeğim aşım,
Yoldaş olur bana uzun geceler.
Ya bir de elimiz kalem tutmasaydı ne yapardık diye düşünürüm zaman zaman. Tanıştıma sevindim şair dostum, zaman buldukça okuyacağım geri kalan şiirlerinizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta