Uzun Adam Şiiri - Sadık Kocabaş

UZUN ADAM

Memleket her yanı sarmış kara duman
Halimiz uyuz bir itten de çok yaman
Eşşeğin torbasında kalmadı saman
Bizi bu hallere saldı uzun adam

Yüzükler takıldı boylar hep aştı
Yırtık pabuç dedik diller hep şaştı
Bin nutuk okudu zihinler taştı
Yazda bizi dondurdu bu uzun adam

Gemiler büyüdü deryalara gitti
Ambarda ne varsa eriyip de bitti
Saraylar kurarken bizi dibe itti
Takdiri ilahi der bu uzun adam

Yoklukla boğuştuk hayaller hep takas
Ömür kumaşını keser kör bir makas
Zenginin sofrası beylere mahsus
Bize bir lokmayı sunmaz uzun adam

Terazi bozuldu kalmadı hiç ayar
Millet bu gidişle her gün zarar sayar
Bahar bekleriken her yanda buz kayar
Gülü kökünden kopardı uzun adam

Sırttaki küfeler her gün biraz ağır
Dünya bize zindan dünya bize sağır
İstersen feryad et istersen de bağır
Yolumuzu kapatır bu uzun adam

Sözleri bal gibi lakin zehri gizli
Yürüdüğü yollar her daim çok izli
Bizi yayan koydu kendisi çok hızlı
Yokuşu yol yaptı bize uzun adam

Yaralar kan ağlar her gün biraz derin
Eser mi bize hiç rüzgarları serin
Kalemsiz Şair der; gerçekleri görün
Ömürden ömür de çaldı uzun adam