Üzümü dağda, ormanı bağda aramak kadar.
Gayesiz, amaçsız, yarınsız, maneviyatsız, düzensiz, hayalsiz, ilkesiz, istikbal ve istiklalsiz ters bir anlayış içinde görüyorum insanları maalesef. Her ne kadar insanlar için umudumu sürekli diri tutmaya çalışıyor olsam da, içimi kemiren düşüncelere rağmen bir ferahlık arıyor olsam da, olan şeyleri olmamış gibi yaşıyor olsam da, bazen bir bıkkınlık, bir usanmışlık, bir sitemlik çöküyor arasına şakaklarımın. Ben biliyorum ki şafaklar bizim için, nesiller bizim için, sevgi ve merhamet bizim için, bugünler ve yarınlar bizim için, islam hepimiz için var olmaya devam edecek bu kısır döngü bir gün yerini terk edecek, bir insan bir lisanla, bir kılıç bir pusatla, bir veba bir dermanla, bir unutulmuşluk bir vefayla buluşacak ve o insan insanlığın aydınlık seferlerini başlatacaktır.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta