hüzünlerim de beni bırakıp gitti
benden değil gülümsemelerim
sen sus pus olduğundan beri
tıpa tıp mühürlendi dudaklarım
beden dilim bile lal oldu şimdi
ruhum şarap fıçılarında çiğneniyor üzüm gibi
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




bir tek iç sesim kaldı, yüreğimle barışık.
o da durmadan - nerdesin? Diye haykırıyor.
— nerdesin? neden beni sensizliğe mıhladın şimdi?
......
içimizdeki feryadı duymalı artık ve nerde ise çıkıp gelmeli
Saygılarımla
Her bir dizesi hüzünle dokunmuş bir şiirdi okuduğum.
Nerdesin?dedikçe iç sesimiz ,koca boşluklar açılıverir yüreklerde.
Kutluyorum,Saygımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta