Rüzgar esti birden uzaklardan,
Sevgi tohumları serpildi toprağa.
Mutluluk güldü, sevinç ağladı onlara.
Tohumlardan yemyeşil filizler patladı,
Büyüdüler birden.
Salkıl, salkım üzüm oldular yamaçlarda.
İnsanlar aldılar onları ellerine,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta