Uçsuz, bucaksız antik bir kentte,
Uçan halısıyla dolaşan bir seyyahdım.
Asma bahçeleri üzerinden geçerken,
Bağbozumu yapan işçileri selamlıyor.
Baka kalan köylülerin şaşkın bakışları arasında,
Köylü bir çocuğu halıya alıp
Üzerlerinde birkaç tur attıktan sonra,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta