İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ben hiciv diye buna derim.Heccava da selamlar saygılar.Derim ki ;Bizim farkımız yüreğimiz ve gözlerimiz.Canımızı yakmak ve sıkmak isteyenlere bile ' -be canım ' diyecek kadar büyük bir yüreğe ve herzaman gülümsemesini bilen gözlere sahibiz .Bunun sebebi ve şahidide atalarımızdan aldığımız genlerimiz.Biz gözlerimizi kapattağımızda ,gözlerini ebedi kapatanlarla sonsuz muhabbete dalarız.Sustuğumuzda cahaletten ve korkudan değil edebimizden susarız.Gönlümüzde kin , nefret kendine yer bulamadıysa gerçek sevgilerin ürünü olarak dünyaya gelişimizdendir.Hatırlıyor ve seviyorsak bu beklentilerimiz olduğundan değil , bu sevgiye muhtaçlığımızdan hiç değil.Çünkü biz sevginin taa kendisiyiz.Hatırlıyor ve seviyorsak ,bu karşımızdakinin yüceliğinden değil , kendi içimizden kopup gelen Vatanımızım güzelliği gibi gönlümüzün güzelliğindendir.Sözün bittiği yerde beyinler sukunete çekilmeli ve düşünmesini unutmamışlar kendine çeki düzen vermeli.Bu şiir okunmalı çünkü bu şiir sözün bittiği yerdir.Sukunete çekilip düşünme vakti gelmiştir.İnsanca yaşamak adına şaire ve şiire teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta