Üzülmüyorum Şiiri - Hüseyin Özçelik

Kimse benim adıma üzülmesin
Ben kara tarihlere üzülmüyorum
Şöyle olurdu böyle olurdu büzülmesin
Ben kirli oyunlardan üzülmüyorum

Evet kahpelik ne varsa karşısındayım
Bazen baktığımda kahpeler çarşısındayım
Tarihi okurum tarihi iyi anlarım
Kim nasıl üzülürse ben üzülmüyorum

Lanet okudum okuyorum da
Kahpeliği ilmek ilmek dokuyorum da
Alçaklığı zamana saklıyorum da
Ben kahpelere asla üzülmüyorum

Övgüler filan çöplük tarlası
Bana masal anlatma manda kafası
Ne kahpelik neler dahası
Yine lanet okuyorum ben üzülmüyorum

Kim sever kim sevdi baktığımda
Karanlığa ışık yaktığımda
Dişlerimi sıktım kafayı taktığımda
Ne üzüldüm ben ne de üzülmüyorum

Bir gün gerçek gün yüzüne çıktığında
Ben ben diyenler aynaya baktığında
Bir gün ölüler uykudan kalktığında
O günler olacağa ben üzülmüyorum

Hüseyin’im daldın çok derinlere
Muhtacım zemheride serinlere
Hak ve hakikat verildiği günü kendine
Ateşini yanında taşıyana üzülmüyorum