Güneş yalnızlığımın tepesine yükseliyor
Kısalıyor umutlarımın sığındığı gölgeler
Apaçık bir ayıba sürükleniyor sevdam
Bu namahremiyeti senden gayrı kim önler
Son rüzgar çınlamadan kullaklarımda gel yanıma
Bir kor düştü yüreğinden, giderken bağrıma
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta