Meyve dalı eğerken, huzur göğe değerken,
Gecende ay doğarken, üzülmene gerek yok.
Mana bize gülerken, gündüz ışık elerken,
Sevinçleri belerken, üzülmene gerek yok.
Sabırla aş pişerken, dostlarımız coşarken,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta