Üzülmek Ona, Halbuki Kendine Şiiri - Sef ...

Tanıdım ve üzüldüm,
Sarıp sarmalamak istedim.
Niyetim kurtarmak değildi,
Kimse kimseyi kurtaramaz idi,
Kendinden başka,
Bir başkasının olma sınavına yürek değdirmek yanmak demek,
Kendine el uzatıyordur insan işte orda,
Sonra ve sonra,
Sonra içinden çıktım ve baktım ki o benim,
O ben,
Kendime üzülmüşüm,
Kendine tutulmuş o ise,
Kendimizden başkası değilmiş sarmaladığımız,
Ah ah ve ah ki sadece bir karşılaşma imiş.
O da, bende,
Karşılaşma ki,
Benliklerimizin birbirini örtmesi ile bir yorgan gibi.
E bu da kurtarma çabası değil midir?
Lütfen ört benliğimi üşüyor.
Lütfen ört benliğini üşüyor.