Toz ile kan karışımı kızıl bir örtü örtmüş yüzünü,
Bağırıyordu avazı çıktığı kadar, yavrularım,
Kurtarın yavrularımı ne olur, kurtarın diye,
Koşmaya çalışıyor, koşamıyor sürüklüyor kendini,
Vücut gitmiyor düşen bomba parçalamış bir tarafını,
Hissetmese de vücudunun yarısını,
Tüm varlığıyla korumak istiyor çocuklarını,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta