Toz ile kan karışımı kızıl bir örtü örtmüş yüzünü,
Bağırıyordu avazı çıktığı kadar, yavrularım,
Kurtarın yavrularımı ne olur, kurtarın diye,
Koşmaya çalışıyor, koşamıyor sürüklüyor kendini,
Vücut gitmiyor düşen bomba parçalamış bir tarafını,
Hissetmese de vücudunun yarısını,
Tüm varlığıyla korumak istiyor çocuklarını,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta